AbFab Academy

''Wat we nu meemaken zal een veel grotere impact hebben op medewerkers dan we nu denken''

Werkgevers, werknemers, ouders en kinderen. Iedereen snakt naar meer vrijheden en verlangt terug naar de pre-coronatijd. Maar kan dit wel? Is het, los van de medische kant van de zaak, wel verstandig om ‘de knop om te zetten’ en zo snel mogelijk deze crisis achter ons te laten? Mieke van Herk, specialist in het re-integreren van mensen in organisaties en voorzitter van de Nederlandse Beroepsvereniging voor HBO Toegepast Psychologen (NBTP) vindt van niet.

Waarom zouden we dat niet zo snel mogelijk moeten willen?

“Natuurlijk willen we dat en of het nu in de vaccintijd is, of in de 1,5 meter samenleving, of zelfs in een samenleving waarin we de risico’s voor lief willen nemen, dat is ook zeker wat er staat te gebeuren. Ik zeg alleen maar dat ik het een gemiste kans vind als we alleen maar zo snel mogelijk ‘de knop omzetten’.”

Maar midden in een economische crisis kun je toch niet snel genoeg handelen en opschalen?

“Ook dat is natuurlijk waar. En als ondernemer van twee bedrijven snap ik dat als geen ander. Maar ik denk dat wat we nu meemaken een veel grotere impact zal hebben op veel mensen dan we nu denken. Maar grote kans dat zich dat pas gaat uiten als de crisis allang of min of meer achter de rug is.

Je kunt een heel rijtje aan zaken opnoemen waar mensen last van kunnen krijgen, denk aan bijvoorbeeld het geen afscheid kunnen nemen van je dierbare.  Wanneer je naar het geheel kijkt is er bij veel mensen iets heel fundamenteels aangetast. Het is dus blijkbaar mogelijk dat met één gebeurtenis alle zekerheden die je dacht te hebben wegvallen.

 

Wij zijn een rijk land en nog altijd een verzorgingsstaat en we zijn (na de oorlog) nooit serieus meer bedreigd in ons bestaan. Dat is toch anders dan landen waar ze bloot staan aan extreme weersomstandigheden, dictatoriale regimes, oorlog, honger, ziekte, armoede enzovoort. De vraag is hoe mensen hier mee om zullen gaan.

En iedereen die ooit een paar keer per nacht zijn bed uit moest voor de kinderen, of die intensief mantelzorger is geweest, kan bevestigen dat je in overlevingsstand blijft zolang je erin zit. Later zeg je tegen elkaar, hoe hebben we dat eigenlijk volgehouden? Dat besef, daar moeten we wat mee. Maar dat hoeft wat mij betreft het opstarten en opschalen van de economie zeker niet in de weg te zitten. Tegelijkertijd  moeten we het zeker niet negeren, want dat is bijna een garantie voor latere problemen.”

Iedereen die ooit een paar keer per nacht zijn bed uit moest voor de kinderen, of die intensief mantelzorger is geweest, kan bevestigen dat je in overlevingsstand blijft zolang je erin zit. Later zeg je tegen elkaar ‘Hoe hebben we dat eigenlijk volgehouden?’ Dat besef, daar moeten we wat mee.

Mieke van Herk

Hoe kunnen we de zorg voor werknemers laten samengaan met opstarten?

“Ik zeg dus niet dat we allemaal in praatsessies ons hart moeten gaan luchten, al moeten mensen dat zeker doen als ze daar wel baat bij hebben. Maar ik vrees voor de financiële en productieve gevolgen als werkgevers er nu aan voorbij gaan. Een ander gevaar bij het wegvallen van zekerheden, is een meer onverschillige houding en dat is natuurlijk wat je niet wilt als werkgever. In ons werk gaat het over het bevlogen maken van tevreden en afgehaakte medewerkers op werkvloeren, maar ook over het activeren van mensen die bijvoorbeeld vanuit de WIA re-integreren. Net zoals in het pre-corona tijdperk kan je alleen bewerkstellingen dat mensen hun volle potentieel inzetten en weer eigenaarschap tonen wanneer jij als werkgever ze daarin begeleidt, stimuleert en erkent.

Nu is er een hele lijst aan bewezen componenten te benoemen die we inzetten om dit te bereiken, maar dat start natuurlijk allemaal met een stukje oprechte aandacht en ruimte. Medewerkers worden hierdoor onder andere veel productiever en het risico op verzuim verkleint. Deze oprechte aandacht en ruimte bieden om erkenning te geven aan wat mensen hebben meegemaakt en hoe ze dat hebben ervaren hoeft niet een enorme inspanning te vergen. Wanneer de crisis aanleiding is om de bedrijfsvoering onder de loep te nemen, kan je zelfs twee vliegen in één klap slaan. Want niets vergroot de betrokkenheid en bevlogenheid van medewerkers zo, dan wanneer zij mogen meedenken. En dat kan echt op alle niveaus binnen organisaties.” 

Is er een concreet voorbeeld van hoe werkgevers dit kunnen aanpakken?

“Wij hebben opdrachtgevers die zich realiseren dat werken aan minder verzuim, minder verloop, minder fouten en dus meer productiviteit wordt gecreëerd door bevlogen medewerkers en niet door tevreden (of zelf afgehaakte) medewerkers. De elementen die kenmerkend zijn voor een hoog presterend team, worden niet alleen door hen ingezet om ook op langere termijn economisch gezond te zijn maar ook om het welzijn van hun medewerkers te vergroten. Met kortere sessies over een langere periode, bereiken ze meer en houden ze de vinger aan de pols.”

Mieke van Herk is specialist in het re-integreren van mensen met beperkingen of belemmeringen in opdracht van het UWV, is voorzitter van de Nederlandse Beroepsvereniging voor HBO Toegepast Psychologen (NBTP) en zorgt met AbFab Academy samen met compagnon Coby Roerhorst dat medewerkers op werkvloeren weer en meer bevlogen raken.

 

Artikel van coronakrant.nl